“Për çfarë duhet një thellësi e madhe fokale nëse nuk është e shoqëruar me një thellësi të duhur ndjenje”- thoshte Eugene Smith. E mendoj shpesh këtë shprehje. E mendoj çdo herë që kam përpara një fotografi që më emocionon. Dhe mendoj se është e drejta e gjithkujt të dijë si lind, apo si krijohet një fotografi e tillë.

Një fëmijë “i burgosur” nga një përmbytje, kryetari i opozitës me kapuç përpara një pjate makaronash, Schumacher i lodhur dhe i deluzionuar para një gare, busti i ish diktatorit duke rënë, mijëra litarë të varur për njerëz të dëshpëruar që braktisin vendin ton… Ka edhe këtë fytyrë fotografia e Armando Babanit, ose më saktë ka miliona fytyra që përbëjnë historinë tonë të viteve të fundit.